Era - Liliane Vertessen

Ingehuldigd: 25 mei 2002

Plaats: Binnenplein (voor het gemeentehuis)

Het kunstwerk

Hoogte: 3,36 m; breedte: 1,41 m.
Iets meer dan levensgroot, staat een schijnbaar geslachtloos figuur in inox, in een scheve poort. Drie neonstrepen en twee neonsterren (zoals in het Zwijndrechtse wapenschild) verwijzen naar het hogere. Heeft het beeld vleugeltjes? Toch staat het beeld met de voet stevig op de grond. Era beschermt de poort, die voor iedereen openstaat. Een kleine driehoek en een blik van opzij maken duidelijk dat het hier toch om een vrouwenfiguur gaat.
Het woord ‘Era’ betekent ‘een lange tijdsperiode vooral gebruikt in de geologie’. Wordt ook algemeen gebruikt als ‘tijdperk’.

De kunstenaar

Liliane Vertessen werd geboren op 1 juni 1952 en groeide op in Leopoldsburg, waar ze nu nog steeds woont. Reeds jong manifesteerde ze zich als eigenzinnig. Door haar kledij, haar kapsels viel ze onmiddellijk op. Het schoolse keurslijf was voor haar veel te nauw. Aan de Antwerpse Academie bloeide ze volledig open en dompelde ze zich onder in het toenmalig bruisende alternatieve leven. Ze trad op met de free jazzgroep ‘The Tweeters’ tot ze in 1975 resoluut voor de ‘schone kunsten’ koos.


Ze nam deel aan heel wat tentoonstellingen, zowel individueel als in groep. In 1996 won ze de Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap en in 1997 Het Briljanten Leeuwtje (Provincie Limburg). In de collectie van het MUHKA (Antwerpen) en het PMMK (Oostende) bevindt zich werk van haar. Verder zijn er werken te bewonderen aan de Koning Albert II-laan in Brussel, in het Vlaams Parlement, in het ziekenhuis van Geel en aan het gebouw van Mercator Noordstar in Antwerpen.


Voor de meeste van haar werken vertrekt ze meestal van een foto, waarin ze zelf een hoofdrol speelt. Ze vermomt zich als onschuldig kind, lustobject, slachtoffer, verleidster, koningin… Ze acteert op de foto. Door allerlei attributen met een hoog kitschgehalte sluit ze aan bij de popart. Ze manipuleert de wijze waarop wij meestal naar een foto kijken. Maar haar een hoge graad van exhibitionisme toewijzen, is slechts een deel van het verhaal. Want door het kader van het fotografisch werk ook in te kleden, door met tekst in neon nog enige duiding te geven, nuanceert, parodieert ze, geeft ze bijkomende uitleg.


Naast het bewerken van foto’s maakt Liliane Vertessen ook beelden. Vaak wordt de vrouwenschoen, meer in het bijzonder de naaldhak, afgebeeld die symbool staat voor de femme fatale, de vrijgevochten vrouw.